Paal Centraal 4 – Refleks 6

Afgelopen zaterdag, 14 januari, heeft Paal Centraal 4 een knappe prestatie geleverd tegen Refleks 6. Zo knap dat we niet wilden opscheppen en daarom met de score 9-18 hadden verloren. 

Onze verdediging was zo sterk, dat we bijna de bal soms zelfs niet in onze eigen korf kregen. Onze aanval was zo snel, dat we onze medespelers soms niet eens zagen aankomen. Onze verdediging was zo dicht, dat Refleks zich afvroeg of ze wel tegen een korfbalteam speelden of tegen een muur. Onze aanval was zo skilled, dat we soms de bal zelfs niet meer zagen nadat we hem hadden geschoten.

Maar soms moet je je nou eenmaal kwetsbaar opstellen en aan jezelf vragen hoe voelt de tegenstander zich erbij. Als er geen publiek is om een schot te zien vallen is dat schot dan wel genomen. Als je een tegenstander hebt met een spanwijdte van 3 meter is geblokt worden dan nog een mogelijkheid of juist een uitdaging. 

We hadden veel kansen om te scoren, maar helaas lukte het ons niet altijd om de bal in de korf te krijgen. We waren zo dichtbij maar toch zo ver weg. Het was alsof de paal ons persoonlijk kende, jaloers was op onze korfbalkunsten en besloten had om geen enkele bal door te laten. Desondanks hebben we ons goed vermaakt, frustratie en al. 

We kijken al uit naar de volgende keer dat we tegen Refleks spelen, misschien hebben we dan meer geluk met scoren. En zo niet zetten we de paal centraal in een zwembad en spelen we voortaan waterkorfbal, want we hebben laten zien tijdens de afgelopen activiteit dit wel goed te kunnen. 

Liefs Do

Ps. Thanks alle invallers, onze ingevlogen coaches en de scheids!

Paal Centraal 4 – Maassluis 5

Lieve lieve lezers,

Op de druilerige zaterdag mocht pc4 de thuiszaterdag openen.

Met volle moed en schoenen vol met water gingen we de wedstrijd in tegen Maassluis 5. Hoewel wij vaak als bij elkaar geraapt team hadden wij vandaag wel 6(!) eigen dames en alle eigen heren. De eer van bij elkaar geraapt zooitje zijn was nu aan de tegenstanders die 2 teams bij elkaar had gegooid en hierdoor met een hele familie (tante,moeder,vader,neef,nicht) tegen ons mocht spelen.

Met de opdracht om elkaar veel te high-5en (thanks Tom).
Helaas kregen we hier in het begin nog niet veel de mogelijkheid voor. De eerste 5 doelpunten waren namelijk voor de tegenstanders (zal die nauwe familieband wel zijn geweest).

Maar gelukkig hadden wij onze sterspeler Jens weer in het veld die met een doorloopbal ons eerste doelpunt op de kaart bracht. 1-5
Sander zag dit en raakte direct geïnspireerd om zelf met een korte kans ook te scoren. 2-5
Het spel liep wel het spel liep niet, de tegenstanders kropen onder onze benen door om de bal te pakken, de ballen glibberden uit iedereen z’n handen maar de kansen waren er! De afronding liet wel wat te wensen over… behoorlijk wat.

Na enkele high-5s, de halve toeschouwer zijlijn die vertrok en duizeligmakend aantal wissels (want ja we hadden ze nu toch) mochten we na de rust weer verder.
Helaas was de tegenstander zo geinspireerd door onze kansen dat zij er 2-6 van maakten.
Maar Lyanne kwam terug met een ver schot 3-6 en toen Maassluis met 3-7.
Sander was opdreef en maakte voor ons de 4-7 met een schot.

*special mention voor de aantekening in de livescore, het schot van Menno zat blijkbaar echt net. Dus in ons hart tellen we die ff mee.
We spoelen even vooruit spoelen van de 4-7 naar de 4-11 want dat is toch niet zo interessant ;p.
De laatste 5 minuten waren echt onze minuten, want het spelletje wat we de hele wedstrijd doelpuntloos aan het spelen waren begon eindelijk z’n vruchten af te werpen. Ze gingen er in!
Het begon met een schot van Menno die er mooi in draaide 5-11.
En toen een schot van Soppie 6-11.
En daarna zelfs nog een korte kans van Tokkie 7-11! En je mag geloven dat de high-5s je om je oren vloog hoor!

Als de wedstrijd nog een derde helft had hadden we gewonnen.
Blijkt maar weer dat onze beste helft de 3e helft is. Maar geen zorgen, met de tap langs het veld hebben we alsnog gewonnen ;).

Kusjessssss Do